Florida

Je hoort en ziet het goed, we zijn weer een droom armer!

Eline en Valerie, jullie gingen naar Malaga maar onze belofte was dat wij wel ooit naar Florida zouden gaan. Voila hierbij hebben we daad bij woord gevoegd en Florida eens goed onveilig gemaakt. Dit weekend waren het de Florida Pepsi Relays in Gainesville, FL. We wilden gedurende ons verblijf hier in the USA zeker eens naar één van die vele wedstrijden gaan waar high schools, colleges/universities en professionele atleten het tegen elkaar opnemen. We besloten dan maar met de auto de 5 uur durende trip te maken naar Gainesville voor de Florida Relays op vrijdag en zaterdag, het was meteen ook onze eerste opdracht ‘on the field’ aangezien er één van Paul zijn atleten meeliep en wij het dus wel degelijk noodzakelijk vonden ‘coaches badges’ aan te vragen voor ons verblijf. (kwestie dat we ons werk goed kunnen doen ;-)).
Voor wie geïnteresseerd is: Onze auto is helemaal niet meer ziekjes en heeft de trip heel erg goed doorstaan, daarnaast hebben we ook gemerkt dat we wel degelijk voor 30$ elk, heen en terug gereden zijn. Daarnaast bestaat er no such thing als een jeugdherberg in Amerika! We hadden er eentje gevonden dicht bij de universiteit en met ons naïef hoofd een reservatie gemaakt. Wel, een jeugdherberg is hier eerder een ‘shelter’, na inspectie van onze kamer besloten we dan maar dat we beter niet in zo’n behekst huis in een voze buurt kunnen slapen en hebben we een ander hotelletje geboekt. De wedstrijd werd georganiseerd door The University of Florida. Dit is de grootste universiteit van Florida, en ja, groot is ze! De campus was enorm groot, daarnaast was er een volledig uitgeruste atletiekpiste (met grote tribune en ingebouwd researchcentrum), een basketbalarena (daarnaast ook nog een kleinere arena waar de trainingen doorgaan), een American Football stadium, een baseball stadium, een zwemcomplex (indoor en outdoor) en echt nog veeeeeel meer. (Gelieve je kostbare tijd te sparen en geen vergelijkingen te maken met sportcomplexen in België, om een klein voorbeeldje te geven: alleen al de capaciteit van het American football stadium (‘The Swamp’) overtreft dat van het Koning Boudewijnstadium!) De lokale bevolking leeft dan ook enorm mee met THE GATORS (verschillende teams werden dit jaar opnieuw nationaal kampioen en iedereen zal het geweten hebben! De teamspirit is hier ongelofelijk, iedereen is fier op The Gators en de wedstrijden zijn dan ook altijd lang op voorhand uitverkocht). Leuk weetje: de sportdrank ‘Gatorade’ werd op deze universiteit ontwikkeld en dus naar de ‘Gators’ genoemd.

De Relays waarvoor wij naar Gainesville gingen moesten niet onderdoen. Er waren heel wat high schools, colleges en universities afgezakt om aan de wedstrijd deel te nemen. Wat wij heel tof vonden was dat echt iedereen zijn plaatsje had. Van totale high school amateurs die zonder startblok startten tot atletieksterren zoals Danielle Carruthers, Bernard Williams, Lauryn Williams, Latasha Colander, Lashawn Merrit, Debbie Ferguson…iedereen deed onder dezelfde omstandigheden aan dezelfde wedstrijd mee! De professionele atleten namen voornamelijk aan de relays deel, deze relays bouwen ze in hun programma in om zo elke wedstrijd een beetje sterker voor de dag te komen zonder het gevoel te hebben tegen de chrono te lopen en zich te forceren. De meeste topatleten lopen dan ook nog niet zo’n sterke tijden, we vermoeden dat wanneer ze voor het zomerseizoen in Europa aankomen ze klaar zullen zijn voor echte toptijden. De meeste college/university atleten lopen dan weer heel erg sterk. Sommige tijden hou je bijna niet voor mogelijk (vb: sommige vrouwen lopen als tussensplit op de 4X400m 50.5, er zijn universiteiten die met hun relay teams sneller lopen dan sommige landen teams!) deze universiteiten teams lopen elk weekend een andere wedstrijd en richten hun hele seizoen op deze competities, de beste atleten zijn dan ook echte sterren, niet alleen op de universiteit waar ze trainen maar ook in de hele stad!Als we zo zien wat voor sfeer er heerst op deze wedstrijden en hoe de verschillende teams het tegen elkaar opnemen, hebben we echt wel het gevoel dat we iets gemist hebben in ons leven. Hadden we de keuze en het talent gehad een paar jaar geleden (en toen geweten wat we nu weten) oh boy, we zouden nooit onze tijd ‘verdaan’ hebben op Artevelde Hogeschool, of op welke school dan ook in België. De kansen voor atleten zijn hier gewoon zo talrijk en zo aantrekkelijk, afhankelijk van de universiteit waar je heen gaat zal je diploma misschien wel iets beter of minderwaardiger zijn dan dat in België, maar who cares als je dit allemaal kan meemaken! Voor iedereen die het dus leest en de kans zou hebben in Amerika voor een universiteit of college te sporten, laat je niet afschrikken en grijp je kans…No Guts, No Glory!Ons zouden ze het in alle geval geen 2x moeten vragen, hoewel we beseffen dat dit leventje voor ons eerder een droom zal blijven.

Vrijdagochtend hebben we na een stevig ontbijt de trapjes van ‘The Swamp’ (American football stadium) getrotseerd, in onze sport outfit…Na een half uurtje trapjes op en af lopen rondom het stadion vonden we de tijd rijp om ons terug op onze rollen als coaches te concentreren. Voor de rest van de namiddag hebben we in het zonnetje van een levendige wedstrijd genoten. Ahja, eigenlijk was er nog iets dat we al lang eens wilden doen… Bernard Williams, een overbekende Amerikaanse sprinter die olympisch én wereldkampioen relay, Motivational Speaker en Speed Trainer is, is als hij niet op de piste staat ook nog een stand-up comedian. Het is altijd een klein wensje van ons geweest om hete Bernard eens live aan het werk te zien. En ja, we waren weer eens bij de gelukkigen want op vrijdagavond nodigde hij ons uit voor een show in de buurt van ons hotel. Het was een show waarin verschillende stand-up comics hun ding konden doen. Nadat hij ons trakteerde aan de bar was Bernard aan de beurt. Zijn performance was zeer geslaagd, op sommige momenten zelfs hilarisch. Zelfs na de act ging het lachen zeer vlotjes… maar toch gebruikten we onze 3 hersencelletjes en gingen zeer verstandig alleen terug naar ONZE kamer.

Zaterdag was opnieuw een lange competitiedag. Na afloop was er in de buurt van de universiteit nog een party om onder andere de nationale titel van het basketbalteam te vieren. Ongetwijfeld kon men zich er te goed doen aan zeer veel ‘lekkere’ dingen… Maar omdat het toen al zeer laat was (de wedstrijd was enkele uurtjes uitgelopen…) en omdat we stierven van de honger, besloten we om te passen voor het feestgebeuren en zijn we ter voorbereiding van onze autorit de volgende ochtend, flink gaan slapen.

We kunnen met trots melden dat onze auto ons zeer veilig thuis gebracht heeft.
De Las Vegas, Nevada - lol van Paul toen we thuis arriveerden hebben jullie vast al gelezen, hoewel we er nog steeds niet kunnen om lachen heeft Paul het al een beetje PROBEREN goed maken door ons een huissleutel te geven... Nice try!

Tot later voor meer nieuws uit het freeeeezing Atlanta (yes indeed, de chauffageknop is terug zoek),

Coach Kim & Coach Helena